Een glas dat op de rand van het zwembad valt, splintert in tientallen fragmenten, en een deel eindigt in het bassin. Deze scène komt vaker voor dan je denkt, vooral sinds de randen van zwembaden de voorkeur geven aan minerale terrassen en harde stenen bekledingen. Op deze oppervlakken stuitert een omgevallen glas niet: het breekt onmiddellijk, en de scherven glijden binnen enkele seconden naar het water.
Het probleem is niet alleen esthetisch. Een scherf van enkele millimeters is voldoende om een blote voet te verwonden of een liner te beschadigen. En eenmaal in het water wordt het glas bijna onzichtbaar.
Waarom glasfragmenten in het bassin komen
De eerste oorzaak is banaal: er wordt echt servies gebruikt aan de rand van het zwembad. De huidige trends neigen naar minerale stranden, betegelde terrassen, en randen van Bali-steen. Deze aanpassingen maken de ruimte eleganter, maar creëren een hard oppervlak waar de kleinste schok het glas breekt. Op composiet hout of een gazon breekt een gevallen glas of blijft intact. Op keramische tegels explodeert het.
Tweede veelvoorkomende bron: de glazen wanden en leuningen rondom het bassin. Een slecht bevestigde paneel, herhaalde thermische schokken of een impact van een zwaar voorwerp kan leiden tot breuk. Gelaagd glas fragmenten in kleine stukjes die minder scherp zijn dan gewoon glas, maar deze fragmenten verspreiden zich in het water en op het strand.
Derde geval, minder voor de hand liggend: het filterglas dat in de zandfiltertank wordt gebruikt. Dit filtermedium, bestaande uit gerecycleerde glasgranulaten, kan in het bassin terechtkomen als de zeef van het filter gebroken is of als een terugspoeling verkeerd wordt uitgevoerd. Dan vinden we kleine glazen bolletjes op de bodem van het zwembad, vaak verward met zand.
Om de oorzaken en oplossingen voor glas in het zwembad beter te begrijpen, moet je deze drie oorsprongen onderscheiden voordat je actie onderneemt.
Verwijder glas van de bodem van het zwembad zonder de situatie te verergeren
De eerste reflex, het gebruik van de robot, is vaak de slechtste. Een zwembadrobot is niet ontworpen om glasfragmenten op te zuigen. De fragmenten kunnen de filterzak doorboren, de roterende borstels krassen of vast komen te zitten in het mechanisme. Op een liner kan de robot bovendien de scherven meeslepen en micro-scheurtjes in de bekleding veroorzaken.
De methode die werkt, is gebaseerd op handmatige zuiging. Je sluit een stofzuiger aan op de stofzuigopening of de skimmer, stelt de meerwegklep van het filter in op de stand “afvoer” (of “waste”), en zuigt langzaam de bodem van het bassin. Het water vol puin gaat direct naar de afvoer zonder door het filter te gaan. Dit is de enige manier om te voorkomen dat de scherven het filtermedium in de tank beschadigen.
De stappen in volgorde
- De pomp uitschakelen en wachten tot de deeltjes op de bodem neerdalen. Een wachttijd van één tot twee uur laat de fijnste fragmenten zakken.
- De klep op “afvoer” instellen voordat je de pomp weer inschakelt, en vervolgens langzaam en regelmatig zuigen zonder turbulentie te veroorzaken.
- De liner of bekleding inspecteren na het zuigen, door met de hand (in een handschoen) over verdachte gebieden te gaan om eventuele ingeklemde scherven te detecteren.
- De mand van de skimmer en de voorfilter van de pomp controleren, waar stukken zich kunnen hebben opgehoopt voordat de afvoermodus werd ingeschakeld.
Deze operatie verlaagt het waterniveau van het bassin. Je moet daarna extra water toevoegen, gevolgd door een aanpassing van de behandeling.
Filterglas dat in het bassin omhoogkomt: diagnose van het filter
Wanneer je glasgranulaten op de bodem van het zwembad vindt zonder dat er een breuk heeft plaatsgevonden, komt het probleem bijna altijd van de zeef of de verzamelaars van het filter. Deze plastic onderdelen, die zich aan de bodem van de tank bevinden, houden het filtermedium vast terwijl ze het gefilterde water doorlaten. Een scheur, zelfs een kleine, laat glasdeeltjes ontsnappen in de retourleiding.
Verschillende meldingen van eigenaren geven aan dat het water groen wordt ondanks het gebruik van filterglas. Het glas is niet de schuldige: het is de dimensionering van de pomp of de staat van de filtratie die het probleem veroorzaakt. Een filter waarvan de zeef beschadigd is, filtert niet meer, ongeacht het gebruikte medium.
Om te controleren, moet je de tank van het filter openen, het filterglas verwijderen en elke zeef met de hand inspecteren. Een gebroken zeef is gemakkelijk te vervangen, maar je vindt zelden het onderdeel alleen in de winkel: je moet vaak het complete set bestellen. De ervaringen verschillen op dit punt afhankelijk van de filtermerken, sommige bieden zeefjes afzonderlijk aan.
Preventie van gebroken glas rond het zwembad
De meest effectieve preventie komt neer op één regel: glaswerk aan de rand van het zwembad verbieden. Bekers van Tritan of polycarbonaat weerstaan de val op steen zonder te breken. Voor aperitieven aan de rand van het bassin vervangen ze de wijnglazen zonder in te boeten op gebruiksgemak.
Wat betreft glazen leuningen en hekken, de keuze voor gelaagd glas (type Stadip) in plaats van enkel gelaagd glas beperkt de verspreiding van scherven in geval van breuk. Gelaagd glas barst maar blijft op zijn plaats dankzij de kunststof tussenlaag, wat voorkomt dat fragmenten in het water worden geworpen.
- Vervang al het glaswerk aan de rand van het zwembad door onbreekbare containers.
- Controleer de bevestigingen van de glazen panelen minstens één keer per seizoen, vooral de klemmen en de basisafdichtingen.
- Installeer een afneembaar beschermnet in geval van werkzaamheden of renovatie van het terras, om te voorkomen dat puin in het bassin valt.
Glas in een zwembad blijft een incidenteel probleem, maar de gevolgen duren voort als je verkeerd reageert. Zuig in afvoermodus, stuur nooit de scherven naar het filter, en vooral, verbied kwetsbare glazen aan de rand van het bassin: deze drie reflexen zijn voldoende om het probleem op te lossen voordat het de liner of de filtratie beschadigt.